home / Publicaties / Harada Tangen Roshi / 1991 / Teisho Juni (pagina 1 van 4)
Teisho Juni (1991)
door Harada Tangen Roshi, Bukkoku-Ji
Deze juni sesshin is de laatste sesshin, de laatste kans van deze trainingsperiode. Het is de laatste grote sesshin van deze drie maandelijkse training (Ango).
Ik gebruik het woord groot niet omdat er nu veel mensen aanwezig zijn. Maar omdat zij die praktiseren met het doel om tot inzicht te komen, inzicht te verkrijgen in de 'grote zaak', nu los gaan laten wat ze al zolang vast hebben. Dat wat je beschouwde als het belangrijkste dat er bestaat, namelijk het idee van wie je denkt te zijn, je idee van je Ik.
Tot nu toe is er waarschijnlijk niemand die zeggen kan dat het begrip "Ik" niet het belangrijkste voor hem of haar is. Je bent hier om het los te laten.
Het belangrijkste, datgene wat werkelijk telt, dat ben je zelf. Je werkelijke zelf. Niet je (jou) idee van wie je bent.
Een sesshin is een ontmoeting, een in contact treden met wie je werkelijk bent.
Het grote ik stoot zijn hoofd tegen het grote ik. Een grote zaak ontmoet een grote zaak. (Het oog wat zichzelf ziet) Dat is de reden waar om we grote sesshin zeggen.
Laten we de twee karakters die het woord sesshin vormen eens bekijken. Het eerste karakter betekent: "In contact komen met: of, ontmoeten, aanraken". Het tweede karakter betekent hart of geest.
Waarheid komt volmaakt in contact met waarheid.
Hart ontmoet hart, er zit geen ruimte tussen, geen afstand.
Als er een verschil optreedt tussen het gewone en dat wat gewoon is, dan betekent dat wat gewoon is niet gezien wordt.
Vanuit een andere hoek belicht is een sesshin een periode waarin je meester van het hart, (geest) wordt.
Simpel weg betekent het je zelf niet toestaan over het hoofd te zien, dat wat gewoon is.
Er zijn er geen 2 van jou, er is geen deling.
Als we aan de voorzichtige kant blijven, dan kunnen we zeggen dat er veel, heel veel zijn die niet het doel hebben om werkelijk de waarheid te beoefenen.
Er bestaat een verhaal waar Ananda aan Boeddha vraagt:
Hoeveel mensen zijn het die tot verlichting komen?
Boeddha steekt zijn duim in de grond en laat hem daarna aan Ananda zien en zegt: Als je al aarde waar de wereld uit bestaat als de totale mensheid ziet, is het beetje aarde wat onder mijn duimnagel is blijven zitten, het aantal mensen wat in contact met de werkelijke Dharma komt.
Het is geen kleinigheid als mens geboren te worden, en dat geld voor wat voor verschijningsvorm dan ook. Dat is niet zo maar iets van zelf sprekends. Er zijn zoveel verschijningsvormen die ingevuld kunnen worden. Een blaadje langs de weg, een zandkorrel in een enorme berg, één klein golfje in de oneindige oceaan. Er zijn zo oneindig veel vormen en jij bent beloond met een menselijke geboorte.
Het ontvangen van leven, de mogelijkheid tot leven, een leven hebben om te leven, de werkelijkheid van, dat blaadje, die golf, die zandkorrel, dat allemaal is leven.
Als levend wezen geboren worden is geen kleinigheid.
En van alle levende wezens als mens geboren te zijn... Vergelijk alle levende wezens met de totale wereld, dan zijn zij die als mens geboren zijn, het beetje aarde wat onder mijn nagel zit.
Iedereen die hier zit (en dit leest) is als mens geboren. Het is zinvol om je af te vragen wat de mogelijkheden van deze fortuinlijke geboorte zijn. Lekker eten? Een warm bad? De mooie wereld bewonderen? Zelfs als je beloond wordt met alles wat je hart begeert, met alles wat je zoekt, is dat niet de grote beloning die je als mens ten deel valt. Omdat onvermijdelijk het moment komt dat wat je ten deel gevallen is weer kwijt raakt. Er een tijd komt dat wat je verworven hebt, moet inleveren. Alles wat je nagejaagd hebt en wat je wilt behouden, is plotseling weer weg. Ben je tevreden met het verwerven van iets waar je zeker van weet dat je het weer kwijt raakt?
Ben je tevreden om voor een tijdje in een hemelse roes te leven met de wetenschap dat je het weer vaarwel moet zeggen? 
volgende pagina