home / Publicaties / Harada Tangen Roshi / 1992 / Teisho April 2 (pagina 1 van 4)
Teisho April 2 (1992)
door Harada Tangen Roshi, Bukkoku-Ji
We zitten net in de seshin, ik weet dat jullie denken dat je je met volle overgave op de oefening stort die je
toevertrouwd is.
Denk je dat het altijd mogelijk is om zazen te beoefenen? Rustig, geconcentreerd, zoals het je voorgespiegeld is? Ongeacht wat er gebeurd of opkomt, zonder belemmeringen? Sommige momenten is dat zo, maar het volgende moment word je aandacht getrokken door een gedachte, een geluid, of wat dan ook, je dwaalt af, en je interesse ligt opeens totaal ergens anders. Er is je voorgespiegeld hoe te praktiseren, houd je daar aan. Blijf geconcentreerd op je training gericht zonder links of rechts te kijken, alsof je met hoge snelheid een rechte weg afrijdt. Misschien voel je je niet in staat om op je oefening gericht te blijven. En je vraagt je af wat de sleutel is, wat de manier is om geconcentreerd bij je oefening te blijven? Ik zal het je zeggen: "Wat er ook opkomt, wat er ook gebeurd, geef er niet aan toe, en probeer het niet te verdrukken". Geef er niet aan toe en verdruk niets. Dit wordt er bedoeld met 'niets vasthouden, niets met je mee dragen’. Dit is wat zuivere geest is (empty mind).
Lichaam en geest zijn afgeworpen, en wat er ook verschijnt, geef er niet aan toe en verdruk het niet. Draag niets met je mee en probeer je nergens aan vast te houden. Is het wel mogelijk om dit te doen? Natuurlijk, als je ogen eenmaal geopend zijn, zul je zien dat dit allemaal van het begin af aan al zo is. Het is niet mogelijk iets mee te dragen of mee te brengen. Dit beschrijft wat realiteit is. Als je ophoudt met je te laten afleiden dan is alles wat aan je verschijnt hiervan vervult. En ik weet haast zeker dat je precies op dit moment op zoek bent naar een oplossing, en dat je die buiten jezelf zoekt.
Je hebt het gevoel dat wat je zoekt dat je dat moet hebben, dat het te verdienen is, en dat je het bezitten kunt.
Maar op deze manier raak je verwikkelt in het bezig zijn met je belemmeringen. Je denkt in termen van dit of dat, in situaties waarvan je veronderstelt dat ze buiten jezelf liggen, als je die nou eens kon veranderen, dan zou je een stuk gelukkiger zijn. Je raakt verstrikt in "als nou eens dit of als nou eens dat". Dit is wat we 'naar de oplossing buiten je zelf zoeken' noemen.
Maar het is mogelijk om deze manier van zien en zijn los te laten. Vergeet lichaam en geest, laat lichaam en geest los.
Dit is door alle voorgaande leraren onderwezen.
Je hebt je angsten en je vraagt je af, is het niet gevaarlijk om lichaam en geest los te laten? Er kan je niets gebeuren, schuif lichaam en geest opzij, werp jezelf in Boeddha's huis en hij neemt alles over. Als je dit advies opvolgt, bevrijd je jezelf van geboorte, dood en word je een berekeningloze vanzelfsprekende Boeddha. Werp jezelf zonder bijbedoelingen, zonder berekeningen hier in. Werp je zelf in Boeddha's huis. Dit zijn woorden van Dogen. Hij spreekt tot ons zoals een ouder zijn kind onderwijst, dit is wat we ter harte moeten nemen. Zijn lessen komen voort uit zijn eigen ervaringen.
Als je karma met de lessen in overeenstemming is, dan zijn deze heldere woorden genoeg voor je. Je kunt ze horen en opvolgen.
Maar het is zo gemakkelijk om in verwarring en twijfel terug te vallen, daarom zijn ons verschillende manieren van oefenen gegeven: "Je ademhaling tellen, het volgen van je ademhaling, 'shikantaza', het geluid van één hand, je oorspronkelijk gezicht en de koan 'Mu'". Deze oefeningen zijn van onschatbare waarde. Maar als je niet leeg, als een onbeschreven blad bent dan is het onmogelijk ze te ontvangen. Als je als oefening je ademhaling telt, tel dan alleen je ademhaling met je gehele inzet, word één met je adem. In het begin lijkt het alsof iemand de ademhaling telt, alsof er een 'IK" is. Ik adem, en dit 'IK' plak je overal aan vast. Ik doe 'Tanté', Ik doe Zen, ik mediteer, ik doe 'Mu'. Honderden keren is je al gezegd dat 'Tanté', 'het ene doen' betekent. Dat ik- bewustzijn wat je hebt, draagt een alles omvattende dualiteit met zich mee: het verdeelt en scheidt. Als je werkelijk oefent, word je één met dat wat je doet. Dan is er geen ruimte meer voor 'Ik, Mij, Mijn' om zijn gezicht te tonen. Dit is wat het vergeten van lichaam en geest is, je wordt één met je oefening, je wordt je oefening, je oefening is alles wat er is. En als dit gebeurt, dan gebeurt het op een natuurlijke manier, het groeit uit je constante regelmatig terugkerende zazen beoefening. Of je nu je ademhaling telt, hem volgt of 'Mu' beoefent, doe het totaal, in vuur en vlam. Sta in vuur en vlam en je oefening zorgt voor zichzelf, oefening zorgt voor oefening.
volgende pagina