home / Publicaties / Harada Tangen Roshi / 1992 / Teisho Juni 1 (pagina 1 van 3)
Teisho Juni 1 (1992)
door Harada Tangen Roshi, Bukkoku-Ji
We zaten altijd samen in de zendo en hoorden de teisho terwijl we op ons meditatie-kussen zaten. Mijn onderricht was altijd het zelfde 'only do-ing' (alleen doen).
De sesshin's zijn inmiddels zo uitgegroeid dat we de laatste keren als haringen in een ton in de zendo zaten.
Met zoveel mensen moet je oppassen dat je knieën niet de knieën van je buurman raken. De geluiden in de zendo namen met zoveel mensen ook toe, en in deze atmosfeer was er weinig nodig om je concentratie te verstoren.
Daarom is de Kannon-do als zendo in gebruik genomen voor de vrouwelijke deelnemers. Voor dat deze zendo gebouwd was deed de Kannon-do dienst als zendo, en hete toen ook de zendo. Toen de nieuwe zendo in gebruik werd genomen, werd de oude zendo als tempel voor Kannon Sama gewijd.
Veel vrouwen hebben een diepe verbondenheid met Kannon Sama, en zij ontvangen de bescherming van Kannon Sama gedurende de sesshin. Dat is een van de redenen waarom ik de Kannon-do als meditatie plaats voor de vrouwen heb aangewezen.
Maar het volgende probleem heeft zich voor gedaan. Iemand klaagde dat de teisho via de geluidsinstallatie niet zo goed te volgen was, en dat het te mechanisch was.
Daarom zijn we nu allemaal samen in de Hondo (hoofdgebouw, Boeddha-tempel) om de teisho te horen.
Deze toespraak wordt niet Darma-speech of leerrede genoemd, maar teisho, dat betekent: "Iets overdragen en openbaren".
Wat overdragen of openbaren? (laten zien)
Het universum zit boordevol leuke dingen, verdrietige dingen. En iedereen is zo druk doende, geen tijd om het even rustig aan te doen. Als je naar de fabriek kijkt die hier verderop staat, om acht uur beginnen ze, nauwelijks tijd om naar de wc. te gaan, een halfuurtje lunch-pauze en een kwartiertje theetijd in de middag. De achturige werkdag.
Ze maken hier automatische TV-schakelaars, en er zijn een paar honderd mensen werkzaam in deze fabriek. En de directie kan niet achteloos met de fabriek omgaan. Daarom werkt iedereen hard, dag in dag uit. Vrijwel iedereen heeft het druk, en bijna niemand neemt een hele dag vrij om te zitten, om te mediteren. Maar er zijn er een paar, die iemand hebben kunnen vinden die hun werk tijdelijk overneemt zodat zij kunnen mediteren.
Er zijn er ook die tijdelijk hun baan vaarwel zeggen.
En dit enkel en alleen om aan een sesshin mee te kunnen doen, een week van het produceren van niets, nul producten.
Tijd vrijgemaakt om te oefenen van moment tot moment, dit kostbare leven beoefenen. Sommige mensen, hard werkende mensen beschouwen hetgeen wij doen als tijdverspilling. Zij zien je liever in een volledige baan je eigen loon verdienen. Zij die hier in de tempel leven hebben alles opgegeven, zij hebben zich met lichaam en ziel aan hun oefening overgegeven. Voor iedereen die van buitenaf is gekomen, dit is wat nodig is om deze sesshin bij te wonen. Een sesshin bijwonen is een offer.
Wat is de reden dat je hier bent? Hoe zou je deze vraag voor jezelf beantwoorden? Waarom ben je hier? Welk antwoord verwacht je van mij als je me vraagt "Wat zit er voor mij in, in deze Teisho?". Is het iets wat je kunt consumeren?
Er zijn hier mensen van verschillende leeftijden in deze sesshin, van 20 tot 70 jaar. Wat heb je gedaan met al die jaren, wat heb je gedacht, wat heb je gezien, wat is het wat je geleefd hebt als je leven? Heb je het leven geleefd als totaliteit, elke minuut ervan? Ben je tevreden, heb je het gevoel dat je niets mist? Heb je geen zorgen of problemen, begrijp je de bedoeling van het leven? Is het leven goed voor je, ben je gelukkig? Ik heb je verschillende vragen gesteld en van de 60 mensen die hier zijn zal niemand hetzelfde antwoord geven.
Zelfs als je dezelfde woorden als je buurman gebruikt, is datgene wat je bedoelt anders dan van je buurman.
Verschil, verschillend zijn daar is niks mis mee. Als we niet verschillend waren, "ik alleen onafhankelijk van hemel en aarde", dan zou de waarheid van deze woorden zijn betekenis verliezen. Als ik je zou zeggen dat ik je niets te bieden heb, niets te geven, dan denk je misschien "wat een schande dat is egoïstisch". Maar dit niets hebben is precies wat ik je geven wil. Waarom? Het woord Dharma-onderscheidingsteken zijn de drie Dharma-zegels die mij voor de geest komen. Handtekeningen of zegels, buitenlanders ondertekenen officiële stukken, Chinezen en Japanners gebruiken stempels. Ze gebruiken een stempel om te zeggen (bestempelen) wat hier geschreven staat is waar, het is de waarheid zoals het hier geschreven staat. Dharma-zegels, de waarheid, de realiteit van het universum dat wat altijd is, dat wat helder is en dat wat in de schaduw is. 
volgende pagina