home / Publicaties / Harada Tangen Roshi / 1992 / Teisho Mei 3 (pagina 1 van 4)
Teisho Mei 3 (1992)
door Harada Tangen Roshi, Bukkoku-Ji
Dit is de derde dag van de sesshin, en als je het vergelijkt met berg beklimmen, dan zijn we ongeveer 2/3, morgen bereiken we de top.
Morgen krijgen we het moeilijk. Morgen is het zwaarste gedeelte van de sesshin. Iemand die hier voor het eerst aan een sesshin mee doet, kwam de eerste dag bij mij, en vertelde me dat hij erg z'n best deed om van 's morgens vroeg tot 's avonds laat aandachtig te blijven. Zich volledig op zijn oefening te concentreren, zelfs als hij in bed kroop. Hij vervolgde: "Om u de waarheid te vertellen, ik wou dat ik in m'n eigen bed kon kruipen, en eten wanneer en wat ik wil". Dat is goed. Het is goed om eerlijk tegenover je zelf te zijn. Zenbeoefening begint met eerlijkheid. Als je niet puur en eerlijk van start gaat en bewust bent dat je leeft vanuit een volledig egoïsme, alleen maar een zelf interesse, dan ben je niet in staat de werkelijke stap tot praktiseren te nemen.
Vroeg in de morgen gewekt worden door de tempelbel, geen tijd om je er over te beklagen, opstaan is de boodschap. Als je thuis wakker wordt, voel je je dan vereerd dat je de kans hebt gekregen tot een nieuwe dag te ontwaken?
Waarschijnlijk niet, waarschijnlijk vind je het doodgewoon. Je leidt een op jezelf gericht leven, het is haast onmogelijk om je te realiseren hoe zelf gericht je bent. En niemand, niemand die hier aanwezig is, is hier van uitgesloten, iedereen is op zichzelf gericht. Het idee jezelf centraal te stellen, elk incident waarmee je in aanraking komt, zoek zelf maar een incident uit, en ontdek dan hoe zelf gericht je bent.
Sommigen van jullie zullen hier gelijk mee instemmen dat ze zelfzuchtig zijn, maar anderen zullen in de verdediging gaan en trachten te ontkennen dat ze zelfzuchtig zijn. Begrijp nu eens voor één keer, beken het aan jezelf, word je bewust van je zelf gerichtheid. Het is verspilling, en schaamteloos dit niet bewust te worden.
Ten tijden van Sakjamuni Boeddha schreef men op lange palmbladeren, de eerste sutraboeken zijn op die manier gemaakt.
In Nepal is een tempel die Medamadera (ogen tempel) heet, die boven op een berg staat. Het eerste wat je ziet als je de tempel binnenkomt, is een groot geschilderd palmblad waar een soort gezicht op afgebeeld is. Het gezicht heeft drie ogen,waarvan één in het midden van het voorhoofd.
Met dit oog moet je zien, het oog wat doordringt en overal doorheen ziet. Heb jij zo'n derde oog?
Je hebt zo'n derde oog, iedereen heeft zo'n derde oog, maar je kunt er niet meer mee zien. Zoals ik al eerder zei,"je bent zo verdwaald, zo verloren in je zelfgenoegzaamheid". Je bent zo de weg kwijt dat je je dit niet eens meer voor kunt stellen. Hoe komt het dat je je werkelijke zelf niet meer ziet? Dat komt omdat je alles filtert, verdeelt en in tweeën deelt. En je bent vergeten dat je deze filters zelf hebt aangebracht.
Dit dualisme, dit onderscheid tussen hoog laag, dik en dun zijn je eigen creaties. En omdat je het vergeten bent, denk je dat deze manier van zien en interpreteren de enige juiste is. 
volgende pagina